
بعد از مدت ها کلنجار رفتن با خودم به این نتیجه رسیدم که به حرف هیچکس اعتماد نکنم. البته این به اون معنای واقعی اعتماد نیست. منظورم اینه که نباید چندان روی حرف کسی حساب باز کرد...!
چند وقتی هست که از اسم "داداش"، "برادر" و اقلام شبیه این می ترسم. مطمئنم که اگر هر کس دیگه ای هم جای من بود همین حس رو داشت...
نمی دونم شایدم مد شده باشه که به وسیله این کلمه ها راه رو از بیراهه سوا کنن...
البته این مورد برای طرف مخالف (چه جنسی و چه تقابلی) میتونه صدق کنه. یعنی اگه شخص مقابل به شما گفت "خواهر"، حتما باید بترسید...!
ممکن هم هست که گاهی چندان خالی از لطف نباشه...
اما به هر حال من این حرف ها رو فقط از روی تجربه چند باره م دارم میگم...
اگر رعایت کنید بد نیست...!






