درگیری های این چند وقت تا به حدی زیاد بود که فرصت نوشتن رو به من نمی داد. از همه هم به خاطر لطفی که به من داشتن ممنونم و از بابت این که به خیلی ها جواب ندادم معذرت می خوام. سعی می کنم (مثل همیشه!) جبران کنم...!
از جمله وقایع خوب این مدت برگزاری سیزدهمین نمایشگاه الکامپ بود. مثل سال های گذشته سری به نمایشگاه زدم. به نظرم نسبت به سال قبل بهتر شده بود بخصوص شرکت های خارجی. بعد از چند نمایشگاه مختلف ضعیفی که در زمینه کامپیوتر و الکترونیک برگزار شده بود، این یکی از نظر کیفی (نسبت به اون ها) رشد خوبی رو داشت. اما متاسفانه یکی از نقاط منفی امسال، نحوه زمان بندی نمایشگاه بود که خیلی ها بخاطر همین مسئله فرصت دیدن اون رو از دست دادند. امروز (چهارشنبه) هم اختتامیه نمایشگاه هست.
تصاویر بیشت تر گویای فضای اونجا هستند:

بعد از اون اساس کشی کذایی و عذاب آور، حالا نوبت به یک نقل و انتقال سیستمی بود که مدت ها تو فکرش بودم و حالا بطور رسمی انجامش دادم. بر همین اساس، بالاخره از ویندوز XP خداحافظی کردم و به Vistaی عزیز منتقل شدم...!
از عواقب این نقل و انتقال هم پاک شدن چند گیگ ناقابل از اطلاعاتی بود که به مرور زمان دانلود کرده بودم! اون هم فقط بخاطر حواس پرتی ذاتی خودم بود و متاسفانه تا الآن تمام فایل ریکاوری ها دست نیازمو رد کردن...!
این فایل های از دست رفته رو باید به اون 10-20 گیگی که ماه پیش از آرشیو موزیکم پرید اضافه کنم...
اگر مراقب نباشم می ترسم اتفاقات بد تری هم در راه باشه...
خلاصه اینطور به نظر میرسه که همه چیز در حال پریدنه...!
گذشته از این ها، نمی دونم ارسال پیام خالی چه شور و هیجانی در وجود کسی ایجاد میکنه که بخاطرش روزی چند بار این عمل زشت و ناپسند رو از قسمت Contact انجام میده...!
چه باید بگم...؟!

شنبه و یکشنبه این هفته، روزهای برگزیده شده برای ثبت نام قبول شدگان کنکور کاردانی پیوسته دانشگاه آزاد بود. کنکوری که جناب جاسبی هر چقدر هم که بخواد دلیل و مدرک برای اثبات رسمیتش بده، بازم فرمالیته بودنش از کارنامه دیپلم داوطلبانش (که بعضا حتی هنوز هم به خاطر پاس نکردن تعدادی از دروس، لنگ در هوا موندن!) معلومه...! (نیازی هم به گفتن دلایل دیگه دیده نمیشه!)
کنکوری که بعید می دونم که مسئولین ذیربطش حتی زحمت نگاه کردن به تست های جواب داده شده توسط داوطلبانش رو کرده باشن...!
به جرات میشه گفت که 90% از شرکت کنندگان امسال، بدون چون و چرا، به راحتی سال قبل و فقط با یک مانع اسمی (که اون هم بهانه ای به نام کنکور بود)، جواز حضور در دانشگاه رو دریافت کردن.
در این مقطع، (امسال) فقط کافی بود که زحمت دریافت دفترچه های ثبت نام رو به خودتون می دادین و سر جلسه (اون هم فقط حضور فیزیکی) حاضر می شدین. از اینجا به بعدشو باید می سپردین به دست مسئولین زحمتکش دانشگاه که با دست های (کاملا) باز و با روی (شاید هم با نیش!) خندان، شمارو در یکی از مراکز معتبرشون پذیرا باشن...!
دانشگاه هایی که شاید زیبایی سنگ دیوارهاش شمارو بیشتر از استادهای تدریس کننده ش جذب بکنه...!
به هر حال با این وجود، جا داره که به قبول شدگان عزیز یک تبریک و یک خسته نباشید جانانه بگم...
مبارکه...!

دارم به این موضوع فکر می کنم که باید یه دستی رو سر اطلاعات PHP خودم بکشم...!
یه چند تا کتاب، چند تا نمونه، یه کم برنامه نویسی شایدم کلاس و دبیر و ....
تو فکر خرید یه لب تاپ هم هستم...!
با مهندس که صحبت می کنی، اونقدر امید کاذب بهت میده که دوست داری بال بزنی...!
البته شایدم حق با اون باشه و حرفاش چندان کذب هم نباشه...
اما به هر حال نمیشه وقت آزاد رو به بطالت گذروند...!