بعد از لغو شدن سفرم به کرمان (اون هم به دلايلي کاملا جالب!) و نياز شديد به يک مسافرت بين شهري، تصميم بر اين شد که مسير کرمان رو کمي انحراف بدم و پيش به سوي شمال حرکت کنم. (هر چند که از قبل هم قراري براي رفتن به شمال هم بود!)
به هر حال...
بعد از يک هفته دوري از خانه و دسترسي محدود به نت، برگشتم تا دوباره به روند معمول خودم رو تطبيق بدم...!
شمال تو این فصل
از ته دل حسودیم شد
______
یک آرش:
تو این فصل یه حال و هوای دیگه داره...!
خیلی خوبه...!
دو نقطه دی!
خوب به سلامتی. ایشالا که خوش گذشته. راستی مگه تو ما دیگه کنکور نداری؟
______
یک آرش:
چه کنکوری...؟!
مگه سالی چند بار کنکور میدن...؟!
سفر خوب بود؟!
خوش گذشت...؟!
______
یک آرش:
جای دوستان خالی...
چقدر دلم شمال می خواد...!!
الان معرکه ست...
______
یک آرش:
واست دعا می کنم...!
بالاخره رسیدی!
کرمان کجا شمال کجا؟
اون دلایل جالب چیه؟
______
یک آرش:
می دونم که کرمان ربطی به شمال نداره...!
کرمان رفتنم هم یه دلیلی خاص داشت که بعد از مدتی تصمیم به نرفتن گرفتم و گمون هم نکنم تا آخر عمر پامو تو اون شهر و استان بذارم...
دلایلیش بماند...!
برگشتی اما هنوز هم دوریم!
می دونم همه ش تقصیره منه!
نبوده ام هرگز وقتی خواستی.....
______
یک آرش:
باید امید به نزدیکی داشت...!
من كه الان اصلا حسوديم نشد و دلم هم مسافرت نخواست !!
______
یک آرش:
حسود هرگز نیاسود...!
اميدواريم که ادامه دهيد روند اسبق را!
______
یک آرش:
من هم امیدوارم...
سلام
چندتا پست هست که سعی می کنم پشت سر هم بنویسم و چون کمی متفاوت با بقیه ان ،برخلاف همیشه تمام سعی امو می کنم تا جایی که می تونم براش لینک بدم.و از شما هم می خوام که همین کارو بکنید.حرفایی که احساس می کنم باید به همه بگم چون دوست ندارم احساس بدی رو که خودم تجربه کردم کس دیگه ای تجربه کنه فرقی نمی کنه یه دوست باشه یا غریبه همه از یک نوعیم :انسان.
______
یک آرش:
بله...!
