نویسنده این وبلاگ سرباز شد...!
پس تا اطلاع ثانوی اینجا به روز نمیشه...
می تونین تو این مدت حسابی پشت سرم حرف بزنین...!
به هر حال، 20 سالگی یه سری دردسر هم داره که این بدترینشه...
ایشاا... با کارت پایان خدمت دوباره خدمتتون می رسم...!

اینجانب به اطلاع می رسونم که متاسفانه و یا خوشبختانه نویسنده این وبلاگ کماکان زنده هست و اغلب زندگانی خودش رو اینجا سپری می کنه. نفس می کشه، وبلاگ می نویسه، بیرون می ره و خیلی کارای دیگه...! دلایل دیر به دیر به روز شدن اینجا نبود وقت و حوصله کافی (و یک چیز دیگه!) هست و من رو مجبور میکنه تو هر پست از تک و توک خواننده های ایجا عذر خواهی بکنم...!

این چند وقت، فرصت خوبی برای دیدار چند باره از نمایشگاه کتاب هست. طبق معمول هم فرصت رو غنیمت شمرده و روزی 2-3 بار با دوستان می ریم نمایشگاه مبادا که کتابی رو از قلم انداخته باشیم. متاسفانه بخاطر شرایط بد مادی هم مجبوریم تنها از کنار کتاب های دلبند، رد بشیم و آه حسرت بکشیم...! نمایشگاه که تموم شد سعی می کنم چند تا عکس از اون رو در پست بعدی منتشر کنم...

اگر به اتفاق یکی از دوستانتون وارد یک مجتمع تجاری بشین، بعد جلوی چشمتون 2 تا دختر رو به زور ببرن و سوار ماشین های گشت ارشاد کنن، چه حالی بهتون دست میده...؟!
جالب اینجاست که من هیچ وقت اینقدر نزدیک با این طرح روبرو نشده بودم، اما متاسفانه این بار دیدم...
اگر بخوام سکوت کنم، ظلم کردم و اگر بخوام فریاد بزنم، نمیشه...!
کاش می شد فهمید که تا کجا باید پیش بریم...
حیف که نمیشه...

پ ن: خدمت کسانی که با دامین هجران عزیز به این صفحه می رسن باید بگم که طبق گفته قبلی، اون آدرس تا زمانی که نویسنده ش میل به نوشتن نداشته باشه (و به دلیل یه سری از افراد دیگه!) روی آدرس من پارک شده. پس لطفا از سوالات در این باره پرهیز کنید!

داشتم به این نکته فکر می کردم که این وبلاگم خیلی مظلوم واقع شده...!
وبلاگینا که دست کم روزی یک بار آپدیت میشه، اونای دیگه هم کمابیش همینطور...
اما اینجا...؟!
اومدم تا ابراز شرمساری کنم از روی اندک خوانندگانی که منت میذارن و تشریف فرما میشن...!
روم سیاه...!
همین!

هیچم دوست ندارم که اینطور باشه اما خوب، عدم وجود زمان کافی باعث وجود این شرایط شده...
خواستم اطلاع بدم که حالم نسبتا خوبه...!
همه چیز (به لطف خدا) سپری میشه و ما هم در تلاشیم برای بهتر شدنش...
در نظر داشتم راجع به رفتن پوریا به مالزی بنویسم که دیدم صبح دیروز زنگ زده و میگه من ایرانم...!
دیگه چی میشه گفت...؟!
خیلی زود بر می گردم...!]]>

چند وقتی رو باید زمان بذارم تا خودم رو با شرایط جدید تطبیق بدم که به نظرم کمی طول میکشه...
اگر احیانا تو چند روز گذشته جواب ایمیل ها و تماس های تلفنی رو ندادم، ببخشید...
کمی فرصت بدین...!]]>

این اواخر هم دیگه این حس داشت فوران میکرد که خوشبختانه موفق شدم به طرز معقولی کنترلش کنم و به راه مناسب بکشونمش (با کسره روی کاف و ب!)...
و حالا، این احساس در اوج خودش، اینجا داره خود نمایی میکنه...
از ابتدای آغاز طرح طراحی تا کد نویسی و آماده کردنش برای سیستم محبوبم مدتی طول کشید و نسبتا وقتم رو گرفت طوری که این اواخر مجبور بودم خیلی از کارها رو بخاطرش کنار بذارم. اما خوب به نظرم ارزشش رو داشته. لااقل برای پربار تر کردن محتوای مفید فارسی وب، یک قدم (هر چند کوچیک!) برداشتم...!

عجب روز و شبی هست...
همینجا هم اعلام میکنم که:
دوستان و عزیزان، عید یلداتون مبارک...! ]]>

برای من یکی، این مسئله همیشه وجود داشته که برنامه ریزی های آینده (حتی آینده نزدیک به وقوع)، متشکل بود از قول و قرار هایی که به خودم میدادم و وقتی موقع عمل میرسید، به دلایل غیر موجه (و گاه موجه!) اکثر اون قرار ها رو به شکل غیر عملی کنار میذاشتم و بعدش با احساسی که مملو بود از دغدغه، کمی عذاب وجدان و تفکر درباره این مورد که دارم وقتم رو از دست میدم، خودم رو ملامت می کردم...!
البته دلیل وقفه این دفعه شاید به نوعی برای خودمم مفید واقع بشه اما به هر حال تا اینجاش منو از یک سری از کارها عقب انداخته...
با توجه به همه این موارد، باید یک سری تغییرات رو در اطرافم ایجاد کنم و به قولی، متحول بشم...!

تشکر: بابت ایمیل ها، کامنت ها، پیامک ها (!)، تلفن ها، هدایا، پست وبلاگ ها و خلاصه هر چیز دیگه ای که بخاطر تولد بنده نصیبم کردید، ممنونم (دوباره!)...
توضیح: قرار بود این پست رو به بازی ای که از طرف فیلم آنلاین دعوت شده بودم اختصاص بدم اما به دلایلی فعلا انصراف دادم...! ]]>

5 آذر های هر سال همیشه پر بود از اتفاقات جالب و خاطره انگیز...
کلا شروع آذر ماه هر سال، همراه میشه با یک سری مسائل مختلف که هر کدوم برای خود داستانی تعریف کردنی دارن...
از همه کسانی هم که به نوعی تبریک خودشون رو به هر نحوی اعلام کردن ممنونم که اینقدر به فکر من بودن...
از اون کسانی که تبریک نگفتن هم ممنونم...!
مرسی...!
شاید امسال بهترین اتفاق قبل از تولدم، دیدن تعدادی از بچه ها و مدیران انجمن "مووبل تایپ فارسی" بود...
یه تشکر مخصوص از شهاب عزیز هم دارم بخاطر هدیه اش...!
در این بین، دعوت علیرضا شیرازی عزیز مبنی بر همکاری با بلاگفا هم یکی دیگه از اون اتفاقات بوده (که البته زیاد هم تازه نبود!)...
از خواهر گرام هم باید بخاطر اون تولد زودتر از موعد ممنون باشم...
به هر حال...
یک سال دیگه هم گذشت و به حسابم نوشته شد...!
از همه ممنونم...

شد!).
ديروز به اتفاق دوستان سري به نمايشگاه زدم تا انتظار ديدن يک نمايشگاه مطبوعاتي پربار رو به پايان برسه...!
محل برگزاري چهاردهمین نمايشگاه در "مرکز آفرينش هاي فرهنگي هنري" کانون پرورش فکري کودکان و نوجوانان بود. قبلا هم براي يک نمايشگاه آي تي به اونجا رفته بودم...
تعدادي از سالن ها به طرز عجيبي بنا شده بودن و شور و حال خاصي رو در بازديد کننده ها ايجاد مي کردن! در سالن (البته بهتره بگم چادر!) نشريات علمي و کشاورزي حتي درخت هم ميشد پيدا کرد!
به هر حال فقط اينو ميتونم بگم که اگر خيلي علاقه به ديدن نمايشگاه داشتين و فرصت ديدن اون رو نداشتين ميتونم به شما اين اطمينان رو بدم که چيزي از دست ندادين...!
مطمئن باشين!



بقیه تصاویر در ادامه... ]]>

به هر حال...
بعد از يک هفته دوري از خانه و دسترسي محدود به نت، برگشتم تا دوباره به روند معمول خودم رو تطبيق بدم...!
]]>

از جمله وقایع خوب این مدت برگزاری سیزدهمین نمایشگاه الکامپ بود. مثل سال های گذشته سری به نمایشگاه زدم. به نظرم نسبت به سال قبل بهتر شده بود بخصوص شرکت های خارجی. بعد از چند نمایشگاه مختلف ضعیفی که در زمینه کامپیوتر و الکترونیک برگزار شده بود، این یکی از نظر کیفی (نسبت به اون ها) رشد خوبی رو داشت. اما متاسفانه یکی از نقاط منفی امسال، نحوه زمان بندی نمایشگاه بود که خیلی ها بخاطر همین مسئله فرصت دیدن اون رو از دست دادند. امروز (چهارشنبه) هم اختتامیه نمایشگاه هست.
تصاویر بیشت تر گویای فضای اونجا هستند:

]]>

از عواقب این نقل و انتقال هم پاک شدن چند گیگ ناقابل از اطلاعاتی بود که به مرور زمان دانلود کرده بودم! اون هم فقط بخاطر حواس پرتی ذاتی خودم بود و متاسفانه تا الآن تمام فایل ریکاوری ها دست نیازمو رد کردن...!
این فایل های از دست رفته رو باید به اون 10-20 گیگی که ماه پیش از آرشیو موزیکم پرید اضافه کنم...
اگر مراقب نباشم می ترسم اتفاقات بد تری هم در راه باشه...
خلاصه اینطور به نظر میرسه که همه چیز در حال پریدنه...!
گذشته از این ها، نمی دونم ارسال پیام خالی چه شور و هیجانی در وجود کسی ایجاد میکنه که بخاطرش روزی چند بار این عمل زشت و ناپسند رو از قسمت Contact انجام میده...!
چه باید بگم...؟!]]>

کنکوری که بعید می دونم که مسئولین ذیربطش حتی زحمت نگاه کردن به تست های جواب داده شده توسط داوطلبانش رو کرده باشن...!
به جرات میشه گفت که 90% از شرکت کنندگان امسال، بدون چون و چرا، به راحتی سال قبل و فقط با یک مانع اسمی (که اون هم بهانه ای به نام کنکور بود)، جواز حضور در دانشگاه رو دریافت کردن.
در این مقطع، (امسال) فقط کافی بود که زحمت دریافت دفترچه های ثبت نام رو به خودتون می دادین و سر جلسه (اون هم فقط حضور فیزیکی) حاضر می شدین. از اینجا به بعدشو باید می سپردین به دست مسئولین زحمتکش دانشگاه که با دست های (کاملا) باز و با روی (شاید هم با نیش!) خندان، شمارو در یکی از مراکز معتبرشون پذیرا باشن...!
دانشگاه هایی که شاید زیبایی سنگ دیوارهاش شمارو بیشتر از استادهای تدریس کننده ش جذب بکنه...!
به هر حال با این وجود، جا داره که به قبول شدگان عزیز یک تبریک و یک خسته نباشید جانانه بگم...
مبارکه...! ]]>